- Konbuyu başlatan
- #1
- Katılım
- 1 Şub 2026
- Mesajlar
- 26
Bazen yolun en kıyısında durup düşünürüm, bu işte pes etmemek ne demek diye. Vallahi billahi, pes etmek kolaydır. Herkes başarısızlıkla yüzleşmekten çekinir ama yeni şeyler denemekse... işte orada fark ortaya çıkar. Bir fikir var elinde, ısrarla onun peşinden gitmek. Kim ne derse desin, o tutku sende olmalı. Abicim, başarılı insanlar sandığın kadar şanslı değil. Onlar sadece inatçı. Öyle böyle değil, azıcık olmuyor, yumruğunu masaya vuracak kadar kararlı. Sen de yaparsın bunu, hadi bakalım.
Kendi hikayemi düşününce anladım ki, en büyük fark o pes etmemek. Herkes vazgeçerken, biraz daha kalmak lazım. Hani biri der ki "Bu zor, bırak burayı", sen de içinden bir sesle devam etmelisin. Çok basit değil ama imkansız da değil. Öyle kalabalığın içinde kaybolup gitme. Kendini ayırman gerek, biraz da inatçı olman gerekiyor. Yine söylüyorum, şans değil, bu iş ideallerle, sebatla alakalı.
Sana şunu diyeyim, başkalarının değil, kendi sınırlarınla savaşıyorsun aslında. Bak, bu işte kolay yol yok. Herkes kendi rahat alanını savunur, sen ise o konforu bırakıp adım atmalısın. İnatçı olmanın başka yolu yok. Denemeden vazgeçme. Çok mu sert diyorum? Belki ama gerçek bu. Kolay laf değil, yürürlüğe koyması lazım. Bir kere başladın mı, yarım bırakma. Abi ya, bazen en zor olan şey başlamaktır ama başladın mı da bırakmak yok.
Sözümün özü şu; kendine inanıyorsan, bir daha düşünme bile. İnat etmek sadece kararlı olmak değil; hata yapıp yeniden kalkmak. İşte o zaman asıl güç ortaya çıkar. O yüzden bazen herkese kulak asma, kendi sesine kulak ver. Herkes kendi derdinde. Senin savaştığın şey, senin hayallerin. İnat et burada, bırakma bence. Yoksa sonra "Keşke" demek anlamsız oluyor.
Son olarak, biraz sert olacak ama söylemem lazım. Konfor alanına yapışmak mevcut hallerde oyalanmak demek. Zirveye ulaşmak kolay değil, yürürken sakatlanabilirsin. O yüzden biraz daha sıkı tut bu inatçılığı, bırakma elini. Çünkü hayat seni beklemez, sen bekleyince de o zaman senin önünde kimse olmaz. İşte o an farkı yaratırsın. Abi ya, sen karar ver artık; ya deneyeceksin ya da olmayacak.
Kendi hikayemi düşününce anladım ki, en büyük fark o pes etmemek. Herkes vazgeçerken, biraz daha kalmak lazım. Hani biri der ki "Bu zor, bırak burayı", sen de içinden bir sesle devam etmelisin. Çok basit değil ama imkansız da değil. Öyle kalabalığın içinde kaybolup gitme. Kendini ayırman gerek, biraz da inatçı olman gerekiyor. Yine söylüyorum, şans değil, bu iş ideallerle, sebatla alakalı.
Sana şunu diyeyim, başkalarının değil, kendi sınırlarınla savaşıyorsun aslında. Bak, bu işte kolay yol yok. Herkes kendi rahat alanını savunur, sen ise o konforu bırakıp adım atmalısın. İnatçı olmanın başka yolu yok. Denemeden vazgeçme. Çok mu sert diyorum? Belki ama gerçek bu. Kolay laf değil, yürürlüğe koyması lazım. Bir kere başladın mı, yarım bırakma. Abi ya, bazen en zor olan şey başlamaktır ama başladın mı da bırakmak yok.
Sözümün özü şu; kendine inanıyorsan, bir daha düşünme bile. İnat etmek sadece kararlı olmak değil; hata yapıp yeniden kalkmak. İşte o zaman asıl güç ortaya çıkar. O yüzden bazen herkese kulak asma, kendi sesine kulak ver. Herkes kendi derdinde. Senin savaştığın şey, senin hayallerin. İnat et burada, bırakma bence. Yoksa sonra "Keşke" demek anlamsız oluyor.
Son olarak, biraz sert olacak ama söylemem lazım. Konfor alanına yapışmak mevcut hallerde oyalanmak demek. Zirveye ulaşmak kolay değil, yürürken sakatlanabilirsin. O yüzden biraz daha sıkı tut bu inatçılığı, bırakma elini. Çünkü hayat seni beklemez, sen bekleyince de o zaman senin önünde kimse olmaz. İşte o an farkı yaratırsın. Abi ya, sen karar ver artık; ya deneyeceksin ya da olmayacak.
